نشاط زندگی

وقتی که عاشقید نیاز مبرمی پیدا می کنید که تنها باشید. فقط از طریق عشق است که این نیاز تولید می شود.
وقتی که تنها هستید بزودی می خواهید عشق بورزید.
عشاق به هم می رسند و از هم دور می شوند و این نواخت طبیعی زندگی است. دور شدن خلاء عشق نیست، بلکه دور شدن، به دست آوردن تنها بودن مجدد شماست، و زیبایی و شادی آن.
همین که سرشار از شادی و نشاط شدید، نیاز ذاتی برای سهیم کردن دیگری احساس می کنید. کسی قادر نیست شادی و شعف را در خود نگه دارد. آن شعفی که بتوان نگهش داشت، چندان ارزشمند نیست. شعف بزرگتر از شماست، بنابراین نمی تواند توسط شما حبس شود. سیل است، قابل مقید کردن نیست. باید برگردید کسانی را پیدا کنید تا بتوانید آنها را در این شعف سهیم کنید.

"آچاریا فیلسوف معاصر هندی"